Δεν είναι απίστευτα ενοχλητικό όταν μια φωτογραφία που νομίζατε ότι ήταν εντάξει στην πορεία, όταν την βλέπετε απο τον υπολογιστή, αποδεικνύεται κουνημένη;
Και τι γίνεται όταν κάποιος την ήθελε πολύ αυτην την φωτογραφία και είχε γίνει μόνο μία λήψη; Τότε αρχίζει το ξεθόλωμα…
Μην κλαίτε πια πάνω απο κουνημένες φωτογραφίες…
Πολλές φορές, όταν θέλουμε να κορνιζάρουμε μια φωτογραφία ασυναίσθητα διαλέγουμε κάποια που έχει μια δυναμικότητα και μια έμφαση σε κάτι. Αλλά τι γίνεται όταν μία φωτογραφία που μας αρέσει δεν έχει τις προδιαγραφές αφού θα περνάει απαρατήρητη;
Θα τροποποιηθεί αναλόγως φυσικά!
Τώρα πιστεύετε είναι καλύτερα;
Μερικές φωτογραφίες όταν τις βγάζουμε νομίζουμε ότι έχουν αποτυπώσει κι αυτό που νιώθουμε εκείνη την στιγμή. Όμως αυτό δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα.
Άλλο βλέπουμε
και άλλο μπορεί να νιώθουμε
Δίνοντας έμφαση στο συναίσθημα χρησιμοποιώντας τις κατάλληλες τεχνικές ασπρόμαυρου και τονισμού.
Όταν βλέπεις τις αλικές μέρα μεσημέρι…
κι ονειρεύεσαι την χώρα των θαυμάτων 
Αν και μου άρεσε το κάδρο που έβλεπα καθώς πατούσα το κουμπάκι της φωτογραφικής, την είχα βγάλει πολύ γρήγορα και τελικά αποδείχθηκε ανιαρή για την περίεργη αισθητική μου.
Κι έτσι αποφάσισα να την “πειράξω” προς την μεριά μου ώστε να την ανακυρήξω την πιο αγαπημένη μου επεξεργασμένη φωτογραφία.
Αρκετά σκοτεινή και μελαγχολική, έτσι; Αναπολείτε ακόμα την αρχική;
Εμένα μου θυμίζει το videoclip των Tiamat “Cain”
Πρόσφατα σχόλια